fbpx
Altijd Alert

Zelfregulatie en co-regulatie 

Als een baby net geboren is, is zelfregulatie nog niet mogelijk. Een baby is nog niet in staat om zichzelf te kalmeren na vervelende ervaringen. Hij moet van mama en papa leren hoe dat werkt, via co-regulatie. Co-regulatie houdt in dat je anderen nodig hebt om je emoties te reguleren. Ook als volwassene hebben we nog behoefte aan co-regulatie. Het verschil is alleen dat je als baby 100% afhankelijk bent van anderen en als volwassene voor zo’n 10%. 

Als een baby na zijn geboorte niet bij zijn moeder op de borst kan bijkomen, omdat het met moeder of baby niet goed gaat of omdat het kindje in de couveuse terecht komt, dan leert de baby niet hoe hij zichzelf weer kan kalmeren na de spannende ervaring van geboren worden. Dus om emoties te kunnen verwerken en zelf weer rustig of comfortabel te kunnen worden. Zijn zenuwstelsel blijft dan ook “aan” staan. Dit heeft ook op latere leeftijd gevolgen. 

Als het zenuwstelsel aan blijft staan, is het altijd alert op gevaar. Dit betekent dat de stressgevoeligheid hoger is, maar ook het stresssysteem zelf wordt anders aangelegd. Het weer afkoelen en bijkomen na een stressvolle ervaring of na het opmerken van gevaar is hierdoor ook lastiger. Je systeem is altijd in staat van paraatheid. 

Wat kun je hier als volwassene van merken? 

Hogere spierspanning

Veel oud couveusekindjes (of mensen met een andere pittige start) zijn altijd alert. Ze hebben een hoge spierspanning bijvoorbeeld. En soms ben je je daar niet eens bewust van. Als kind sowieso niet natuurlijk, maar ook als volwassene kun je hier nog last van hebben. De hoge spierspanning, dat merk ik zelf ook nog weleens. Met bijvoorbeeld meditatie of ontspanningsoefeningen kun je daar aan werken, of bijvoorbeeld door gebruik te maken van haptonomie. 

Hoe ik merk dat ik hoge spierspanning heb? Als ik loop, dan bal ik soms ongemerkt mijn vuisten of klem mijn kaken op elkaar. Dat ballen van je vuisten of het aanspannen van andere delen van je lichaam, zorgt weer voor extra spanning en dat kan ook gaan zorgen voor pijnklachten, omdat je de spieren in feite overbelast. Ze krijgen zo maar weinig rust.

Ook zei mijn man een keer iets, waardoor ik me er weer extra bewust van werd. Als ik nog half slaap ’s morgens, dan ben ik heel zacht en knuffelbaar. Maar stel dat ik even naar het toilet ga en weer terug naar bed kom, dan zit die spanning (onbewust) alweer in mijn lichaam. Omdat ik dan alweer iets wakkerder ben. Heel apart, want ik was me daar zelf niet van bewust. Ik vond het wel fijn dat hij dat zei, want je ergens bewust van zijn, maakt ook vaak al een stukje verschil.

Altijd alert zijn, altijd “aan” staan

Altijd alert zijn, misschien klinkt het niet vreemd of vind je dat wel normaal. Maar er is een verschil tussen goed opletten en enigszins voorzichtig zijn of echt ALTIJD alert zijn. Dus overal om je heen kijken, alle details zien, altijd onbewust klaar staan om te vechten, vluchten of bevriezen, naar gelang wat jouw mechanisme is. Altijd onrust in je systeem. Dit zorgt er ook voor dat je grote hoeveelheden van het hormoon cortisol (stresshormoon) in je systeem hebt. 

Cortisol is bedoeld om langere tijd alert te kunnen blijven. Leuk natuurlijk, maar als je al altijd aan staat, dan wordt het hier niet beter van. Door de aanmaak van Cortisol wordt o.a. je hartslag verhoogd, zodat zuurstof sneller door je lichaam kan worden vervoerd. Ook gaat je suikerspiegel omhoog. Je lichaam blijft in overlevingsmodus. Hierdoor gaat alle aandacht naar de verhoogde hartslag, het vervoer van zuurstof en het verhogen of in stand houden van de bloedsuikerspiegel. Andere processen in je lichaam, zoals de doorbloeding en de vertering, krijgen dan niet de aandacht die zij nodig hebben en dit kan voor problemen zorgen. 

Gevolgen van een overdosis Cortisol 

Hierdoor kunnen bijvoorbeeld problemen ontstaan met slapen. We weten allemaal wel dat teveel stress zorgt voor lastig inslapen en onrustige slaap. Verder kun je last krijgen van overgewicht doordat de vertering niet goed verloopt. Maar ook uitputting, afbraak van spieren, veroudering, darmklachten, depressie en zelfs krimpende hersenen kunnen mogelijke gevolgen zijn. Natuurlijk is dit niet bij iedereen het geval en zijn er gradaties in de mate van het alert zijn en de (mogelijke) gevolgen. Het mag echter wel duidelijk zijn dat een verhoogde hoeveelheid Cortisol wat voor langere tijd in je systeem aanwezig is niet zo bevorderlijk is voor je algehele gezondheid. 

De laatste jaren wordt steeds duidelijker dat het ontstaan van chronische lichamelijke problemen, zoals bijvoorbeeld ME/CVS, fibromyalgie, en het prikkelbare darm syndroom dan op de loer ligt. Daarmee bedoel ik niet automatisch dat iedereen die last heeft van zulke aandoeningen ook last heeft van trauma’s of zichzelf niet kan reguleren! Maar het is wel duidelijk dat lichaam en geest met elkaar verbonden zijn en elkaar beïnvloeden. 

Mijn eigen ervaringen

Zelf heb ik dat ook ondervonden, na mijn pittige start en de ervaring van het verliezen van mijn zusje toen ik 5 was, volgde later een onveilige relatie. Nadat deze relatie over was, liep ik in dezelfde periode de ziekte van Pfeiffer en de ziekte van Lyme op. Niet echt een fijne combinatie. Een tijd met veel ziekenhuisbezoeken en onderzoeken volgde. En daaruit kwam uiteindelijk een lijstje met aandoeningen, waar je allemaal weinig mee kunt. Denk inderdaad aan ME/CVS, Fibromyalgie, Prikkelbare darm syndroom. (dit kunnen natuurlijk bij iedereen andere dingen zijn) Het heeft behoorlijk wat zelfonderzoek, zelfontwikkeling en inzicht in mijn eigen start gekost om voorbij te komen aan al die aandoeningen die me het leven behoorlijk lastig maakten. 

Luisteren naar wat je lichaam jou vertelt, is niet altijd meteen makkelijk. Vooral omdat we meestal geen bewuste herinnering hebben aan onze vroege ervaringen tijdens de zwangerschap van onze moeder, onze geboorte en het jaar daarna. Hierdoor kun je er ook moeilijk bij waarom je altijd alert bent of waarom jouw lichaam jou iets wilt vertellen, wat jij nog niet kunt of wilt horen. 

Ben jij er ook wel klaar mee hoe het met je gaat?  
En begrijp je hoe jouw start en jouw jeugdervaringen het je nu nog lastig maken? 

Lees mijn blog over Symptomen van Vroegkinderlijk trauma of 

Neem eens een kijkje bij mijn nieuwe programma Voorbij Vroegkinderlijk trauma 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stel hier gerust je vraag

Door de site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

Sluiten